ben

ilgi duymuyordum. hiçbirşeye ilgi duymuyordum. nasıl kaçabileceğime dair hiç fikrim yoktu. diğerleri yaşamdan tat alıyorlardı hiç olmazsa. benim anlamadığım bir şeyi anlamışlardı sanki. bende bir eksiklik vardı belki de. mümkündü.

''mesele, bir şeyleri, sıcak bir çorbanın kokusunu duyar gibi hissedebilmekti.
bense bunu hiç becerememiştim.
ne tabiatı, ne insanları, ne de olup bitenleri hiç sevmemiştim;
kendimi bile, kendi yaptıklarımı bile''.

biraz kül, biraz duman.. o, benim işte,
kerem misâli yanan.. o, benim işte.
ınanma gözlerime; ben, ben değilim,
beni sevdiğin zaman.. o, benim işte!

Ben deme sakın !
Sakın kıyaslama kendini başkalarıyla !
Ama ben...
Ama benim şu kadar...
Ben yaptım...
Ben ettim...
Benim sayemde...
Sakın, sakın deme !
Şeytan da böyle demedi mi ?
Ben demedi mi ?
Ben ondan üstünüm ! demedi mi ?
başkasıyla kıyasladı kendini,gururlandı
ve kovuldu...

Şems-i Tebrizi

AH BEN !
NERDEN ÇIKTIN SEN !